Een groot deel van de vrouwelijke dertigers om mij heen zit wel in meer of mindere mate in ‘de crisis’. Mannen hoor ik er niet over. Zijn wij de pineut?

Stress

Keuzes en twijfels alom! Twijfels over werk en baan (is dit wat ik wil?), over relatie of juist het ontbreken daarvan, over het wel of niet willen van kinderen en vervolgens het hoe dan? Het maakt ons gestresst, die keuzestress. Kiezen wordt steeds moeilijker als er veel te kiezen valt. Daarbij zijn we op zoek naar perfectie, de keuzes die we maken moeten perfect zijn. Het leven is maakbaar en je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk.

Is de dertigers crisis een ‘vrouwending’?

UvA-psycholoog Nienke Wijnants deed onderzoek naar het dertigers dilemma en schreef er het gelijknamige boek over. Dit leverde mij de volgende antwoorden op de vraag of vrouwen meer last hebben van deze crisis dan mannen:

  • De kinderwens
    Het kindervraagstuk speelt een grote rol bij het dertigers dilemma. Eierstokken beginnen te rammelen of houden zich juist angstvallig stil en de biologische klok begint steeds harder te tikken. Voor mannen van rond de 30 is dit een veel minder urgent onderwerp.
  • Persoonlijkheid
    Vrouwen zijn vatbaarder voor peinzen, piekeren en twijfelen. Dit heeft te maken met onze hogere score op het persoonlijkheidskenmerk ‘neuroticisme’ (het lijden aan een neurose of het behept zijn met een onevenwichtig zenuwstelsel als kenmerk van de persoonlijkheid).
  • Taboe
    Mochten mannen er last van hebben, dan zullen zij dit minder snel toegeven. Voor ons vrouwen is het dertigers dilemma geen of een veel minder taboe onderwerp, omdat wij hier onderling veel meer over praten dan mannen.

De kinderwens en onze persoonlijkheid nekken ons. Dus ja, wij zijn inderdaad meer de pineut. Nu maar hopen dat die mannen een zware midlifecrisis tegemoet gaan.

Zit jij middenin de dertigerscrisis? Of heb je die al achter de rug?
Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen en vind het leuk als je een reactie achterlaat!

YEc7WB6ASDydBTw6GDlF_antalya-beach-lulu

17 Comments on Dertigerscrisis: vrouw versus man

  1. Wat een herkenbaarheid! En ja, ik zit er ook middenin. Ik zie wel mannen om mij heen die ook met deze vragen kampen, maar die zijn wel in de minderheid. Ik heb het idee dat het bij mannen later komt. Dat de dertigerscrisis voor vrouwen is wat de midlifecrisis voor mannen is. Daarentegen zie ik ook meer twintigers die bezig zijn met vragen als “wat wil ik nu echt?” Dat heet dan weer quarterlifecrisis, geloof ik. Maar goed genoeg crisissen… bedankt voor dit artikel, leuk!

  2. Dit vind ik een heel boeiend vraagstuk en ook een zeer nuttig discussiepunt.

    Ja, ik denk dat de ‘dertigerscrisis’ een vrouwending is, maar niet om de redenen die mevrouw Wijnants aanhaalt. Misschien moet ik mijn grote waffel houden – ik heb haar boek niet gelezen – maar met haar conclusie dat vrouwen neurotischer zouden zijn dan mannen, kan ik het niet eens zijn. Ik vind dat een zeer negatieve benadering. In die levensfase zien vrouwen zich geconfronteerd met omstandigheden waar mannen zich niet mee geconfronteerd zien. Je moet je altijd afvragen (zeg ik zelf als psycholoog): Is de persoon in kwestie gek, of zijn de omstandigheden ‘gek’.

  3. Ik heb er geen last van gehad. Maar ik had veel belangrijke keuzes in mijn twintiger jaren gemaakt: getrouwd en kinderen gekregen. En toen ik dertig werd kreeg ik nog steeds kinderen, dus geen last gehad van een crisis. Nu trouwens ook niet gelukkig.

  4. Wat heb jij een fijne blog zeg!! Ik kende hem nog niet, maar ben je meteen gaan volgen op bloglovin’ :) Ik herken bovenstaande dilemma’s als bijna 35 jarige heel erg goed. Ik heb geen kinderwens, dus gelukkig scheelt dat een hoop denkwerk en getwijfel. Wel ben ik door bloggen achtergekomen dat ik mijn geld het liefste zou willen verdienen met schrijven. Ik begin komend jaar dan ook met een HBO cursus Popjournalistiek in de hoop deze droom te kunnen verwezenlijken. Daarnaast staat een tripje New York na jaren dromen en nadenken ook eindelijk op de planning. Ik voel de druk van het boven de 30 zijn en heb onlangs besloten dat het nu of nooit is :).

  5. Volgens mij zit ik juist nog in de fase van de quarter-life-crisis of zoiets. Al heb ik dat gevoel totaal niet. Soms denk ik wel eens na over wat ik wil, nu en in de toekomst…
    Maar volgens mij doet iedereen dat, op bijna iedere leeftijd. :)
    Mindfulness helpt ook erg goed.

  6. Nee, geen last van gehad. Ik heb me nooit zorgen gemaakt om mijn al dan niet rammelende eierstokken (ik snap dat eerlijk gezegd ook net: ik heb die moederwens – want dat is het – nooit gehad. Er zijn kinderen zat, toch?). Ik maakte me geen zorgen om mijn werk, zolang ik kon rondkomen. En ik maakte me geen zorgen over relaties. Het was juist prima zo, toen ik 30 werd. Ik had een fijn leventje. We zijn nu ruim tien jaar verder en ik zie mijn gozer nu in zijn 3de decennium. Hij heeft er ook geen last van. Rammelende ballen of zo, dat hadden we samen al doorgesproken voor we verder gingen. Hij heeft ze ook niet. Het gaat lekker met zijn werk, en we hebben een leuke relatie. Met elkaar ook nog.
    Ik kan wel zeggen dat ik nu als 40er alleen maar meer lol heb. Dus voor 30ers in crisis, man of vrouw, is dat goed nieuws: het wordt echt beter :)

  7. Ik ga alweer richting de 40. Dus dan gok ik dat ik er óf nog een beetje in zit of er al voorbij ben. Ik heb er in ieder geval weinig van gemerkt :).

    Die kinderwens had ik wel, maar niet zo’n sterke drang. Maar ik heb bewust gewacht met het proberen van kinderen te krijgen tot ik 35 was. Voor die tijd nooit last van rammelende eierstokken. Het was niet dat ik aan kinderen dacht als ik ergens een baby zag. Nee, had er niets mee. Maar ik wilde wel eens moeder worden en ik had best nog even willen wachten, maar ja.. die biologische klok tikt door. Maar een crisis vond ik het ook weer niet. Vooral omdat ik voor mezelf had besloten dat ik alleen op een natuurlijke manier moeder wilde worden. Geen IVF behandelingen of iets anders voor mij. Dus dat maakte ook dat ik er relaxed in stond (met zoveel dingen in mijn leven) en dat maakt het eigenlijk al snel crisisloos :) (en zwanger niet lang daarna).

  8. Ja hier ook middenin! Ik ben bouwkundige, maar word later als ik groot bent documentaire maker. Ik wil graag kinderen, maar ook in alle vrijheid de wereld rondreizen. Er bestaan gewoon teveel dingen en die wil ik bijna allemaal. Liefst tegelijk. Ook nog. :-/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge